Yine yakınlarımızla, akrabalarımızla, arkadașlarımızla vefat etmiş olsalar bile o bağlarla yașamaya devam ediyoruz. Bu bağlar da fiziksel olarak vücudumuzun neresine odaklandıysa orada rahatsızlıklar başlıyor.
Bununla alakalı; 29 yașında bir hanıma uygulama yapmıştım. Sürekli ayağını burktuğu için gelmişti. Ayağıyla ilgili o kadar burkma, kırma, çarpma, incitme sorunu yaşamış ki artık yolda yürümekten rahatsız olmuș, sırf bu yüzden topuklu ayakkabı giymiyormuş. Yine de tekrarlanan bu olayların geçmesi için gelmişti.
Seansımızda bu sorunu neden yaşadığını öğrenmek isteyip istemediğini sordum, tabi ki istediğini söyledi. Yıllar önce aralarında 6-7 yaș olan 3 yașındaki kardeșini kaybettikten sonra olduğunu ilettim. Kardeşini uyutmak için ayağında sallarken, o kadar sevgiyle ve annesi gibi bakmış büyütmüş ki, onunla abla kardeşten öte bir bağ kurmuş. Kardeşi bir rahatsızlıktan dolayı vefat etmiş. Ölümünden kendisini sorumlu tutmuş, hiç br ilgisi olmadığı halde.
Bu anı kendisinde öyle br etki bırakmış ki, o günden itibaren ayağında kalan bu bağ burkulmalara sebep olmuș. Kardeşi küçük yașta vefat ettiği için, ablasının şefkatine tutunmuş, şefkat olarak kaydolan ayağında kalmıştı.
Bu durum kardeşiyle duygusal bağların çözülmesiyle düzeldi. Tıpkı bunun gibi hepimiz kurduğumuz bağları bitirmeli ya da tamamlamalıyız. Ölen yakınlarımız olabilir, özlüyor olabiliriz hatta dayanamayacak kadar bir daha kimseyi onun gibi sevemeyecek kadar bağ kurmuş olabiliriz. Fakat bu bağlar, duygusal düzeyimizde kalırsa hem onlara hem de bize zarar vermeye başlar.
Bir başka örnekle belki kendimizden izler bulabilir ve daha iyi anlayabiliriz;
47 yașında rahmindeki polip, miyom ve kesitlerden dolayı kanama yașayan bunun durması için rahim alınmak üzere olan bir hanım gelmişti.
Kendisinin acısını unuttuğu ama vücudunun unutmadığı br olay vardı. Yıllar önce, çok sevdiği ve derin bir bağ kurduğu sevgilisi, şehir dışına iș için gitmiş fakat trafik kazası geçirmişti. Kazada kan kaybederek acı içinde vefat etmiş. Bu kazayı ve onu kaybetmeyi kabullenemeyen bu hanım, sevdiğimiz insanla bağımızı kaydeden rahim bölgesinde, kanama ile tıpkı onun gibi kendinden vazgeçerek ona sevgisini göstermek ve acı çekmesine dayanamadığı için özlemin acısı ile kanamaya hatta rahmini alınmasına sebep olacak durumu yaşıyordu. Bunu kabul edip seanslar uygulandıktan sonra yaşadığı sıkıntı ve rahatsızlıklar dönüştü,dengelendi.